ในโลกโลกาภิวัตน์
เต็มไปด้วยเชื้อโรคร้าย ที่กำลังแพร่ระบาดเข้าสู่คนในทุกชนชั้น
โรคระบาดตัวนี้มีชื่อว่า “โรควัตถุนิยม”
ซึ่งเป็นค่านิยมเดิมๆ เช่นการมีมือถือ การแต่งแฟชั่นตามยุคตามสมัย
ถ้าไม่ทำ อาจถูกคนส่วนใหญ่มองว่าเชย
ไม่มีใครยอมรับเข้าสังคม หรือร้ายแรงขนาดไล่ออกจากกลุ่ม
ตัวผมเองก็เป็นอีกคน ที่ไม่ตกอยู่ในสังคมวัตถุนิยม
ผมแต่งตัวไม่ตามเทรนด์ แต่ผมก็ยังมีเพื่อน
ผมใช้มือถือราคาไม่แพง แต่ผมก็ยังอยู่ในสังคมใหญ่ๆได้โดยที่ไม่มีใครดูถูก
“จำเป็นด้วยหรือครับ การที่คุณจะมีเพื่อนสักคน
แต่ต้องแลกมากับเงินทองมากมาย.....โดยไม่จำเป็น”
“มือถือ” “เสื้อผ้าดีๆ” ฯลฯ
ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นเพียงสิ่งของนอกกาย
จับต้องได้ ประเมินค่าทางเงินได้ แต่ประเมินค่าทางจิตใจไม่ได้
เป็นสิ่งที่ทำให้คุณอยู่กับสังคมชั้นสูงได้
แต่ไม่ได้กำหนดว่าพวกเขาจะรักคุณด้วยความจริงใจ
วัตถุนิยมแลกกับการยอมรับได้
แต่ไม่สามารถแลกความจริงใจได้
ความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับ
ความจริงของคนที่เข้าสู่วงการวัตถุนิยมที่ว่า
เข้าไปแล้ว ไม่สามารถออกได้
หรือการที่จะออกมานั้น มันยาก
เป็นความจริงครับ !
เมื่อคนเราขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ยากนัก ที่จะลดตัวเองลงมาที่ต่ำ
มันเป็นการเสียหน้า เสียศักดิ์ศรี และเสียความน่าเชื่อถือ
“แต่ถ้า
ความเชื่อถือนั้นไม่มีอยู่ก่อนแล้วล่ะ
คุณจะเสียดายมันไปทำไม?”
คิดทบทวนอีกที
ว่าตำแหน่งที่คุณยืนอยู่นั้น ทำร้ายตัวคุณเองหรือไม่?
แล้วเพื่อนที่คุณมีอยู่นั้น เขาจริงใจกับคุณแค่ไหน?
เพียงพอหรือไม่ กับการที่คุณจะยืนหยัดอยู่ในตำแหน่งนี้ต่อไป
ไม่ได้....ให้ตระหนี่
เเต่
ให้...พอประมาณ
หาคำตอบให้ตัวเองเสียแต่ตอนนี้
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปที่จะแก้ไข
Inspired by Bacteria
เต็มไปด้วยเชื้อโรคร้าย ที่กำลังแพร่ระบาดเข้าสู่คนในทุกชนชั้น
โรคระบาดตัวนี้มีชื่อว่า “โรควัตถุนิยม”
ซึ่งเป็นค่านิยมเดิมๆ เช่นการมีมือถือ การแต่งแฟชั่นตามยุคตามสมัย
ถ้าไม่ทำ อาจถูกคนส่วนใหญ่มองว่าเชย
ไม่มีใครยอมรับเข้าสังคม หรือร้ายแรงขนาดไล่ออกจากกลุ่ม
ตัวผมเองก็เป็นอีกคน ที่ไม่ตกอยู่ในสังคมวัตถุนิยม
ผมแต่งตัวไม่ตามเทรนด์ แต่ผมก็ยังมีเพื่อน
ผมใช้มือถือราคาไม่แพง แต่ผมก็ยังอยู่ในสังคมใหญ่ๆได้โดยที่ไม่มีใครดูถูก
“จำเป็นด้วยหรือครับ การที่คุณจะมีเพื่อนสักคน
แต่ต้องแลกมากับเงินทองมากมาย.....โดยไม่จำเป็น”
“มือถือ” “เสื้อผ้าดีๆ” ฯลฯ
ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นเพียงสิ่งของนอกกาย
จับต้องได้ ประเมินค่าทางเงินได้ แต่ประเมินค่าทางจิตใจไม่ได้
เป็นสิ่งที่ทำให้คุณอยู่กับสังคมชั้นสูงได้
แต่ไม่ได้กำหนดว่าพวกเขาจะรักคุณด้วยความจริงใจ
วัตถุนิยมแลกกับการยอมรับได้
แต่ไม่สามารถแลกความจริงใจได้
ความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับ
ความจริงของคนที่เข้าสู่วงการวัตถุนิยมที่ว่า
เข้าไปแล้ว ไม่สามารถออกได้
หรือการที่จะออกมานั้น มันยาก
เป็นความจริงครับ !
เมื่อคนเราขึ้นสู่ที่สูงแล้ว ยากนัก ที่จะลดตัวเองลงมาที่ต่ำ
มันเป็นการเสียหน้า เสียศักดิ์ศรี และเสียความน่าเชื่อถือ
“แต่ถ้า
ความเชื่อถือนั้นไม่มีอยู่ก่อนแล้วล่ะ
คุณจะเสียดายมันไปทำไม?”
คิดทบทวนอีกที
ว่าตำแหน่งที่คุณยืนอยู่นั้น ทำร้ายตัวคุณเองหรือไม่?
แล้วเพื่อนที่คุณมีอยู่นั้น เขาจริงใจกับคุณแค่ไหน?
เพียงพอหรือไม่ กับการที่คุณจะยืนหยัดอยู่ในตำแหน่งนี้ต่อไป
ไม่ได้....ให้ตระหนี่
เเต่
ให้...พอประมาณ
หาคำตอบให้ตัวเองเสียแต่ตอนนี้
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปที่จะแก้ไข
Inspired by Bacteria
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น