ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

อ้ายอยู่บนดอย PART 2 : โอเอ็มจี

PART 2 : โอเอ็มจี
ถึงค่ายเปิดค่ายทำความรู้จัก
ไม่มีพักกางเต๊นท์กันอย่างขยัน
หาทำเลที่ไม่มีคนกรนกัน
แต่ยังไงไม่พ้นกันสักเต๊นท์เดียว
ทำอาหารมื้อเเรกคิดว่าง่าย
มองกองผักสูงเท่าควายเเล้วเเอบเสียว
โอเอ็มจีกินทุกวันน่าจะเพรียว
แรกไข่เจียวผัดผักแบบชิวชิว
กะหล่ำกับผักกาดไม่เท่าไหร่
ถั่วฝักยาว5โลเห็นจนหายหิว
ผักใบอย่างละโลกินแก้ฮัดชิ่ว
อยากจะโยนให้ปลิวลงดอยไป
ทำอาหารกับความเย็นเเสนเข็ญยาก
หุงข้าวก็ลำบากดิบสุกไหม้
ศัพท์พี่เเบงค์เรียกข้าวสามกษัตริย์ไง
ดูไฮโซเก๋ไก๋ชะเอิงเอย
สวัสเสร็จจับฉลากพร้อมเปิบข้าว
ดูง่วงหงาวหาวนอนจนชาวค่ายเอ๋ย
ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเลย
กินข้าวเสร็จเงยหน้ามาต้องล้างจาน
ขอแสดงความยินดีกับกลุ่มแรก
หลังจากเเดร๊กมึนมึนไม่ล้างผลาญ
ต้องเผชิญความหนาวเหน็บทีมล้างจาน
วิชามารล้างถูขัดไม่พูดจา
วัฎจักรการกินหมดสิ้นเเล้ว
ตาแป้วๆมองมาน่าโสสา
ล้อมวงนั่งฟังประวัติหน่วยโต้น้า
และพูดย้ากฎค่ายอีกสักที
กฎเคร่งๆห้ามร้องเพลงนอกค่าย
ดูเหมือนง่ายไปๆมาๆง่ายกะผี
เลยสอนเพลงในค่ายให้จำดี
'บ้านบนดอย'เพลงนี้ของประจำ
นอนคืนเเรกขนลุกซ่อซู่ซ่า
เฮ่ยฮัดช่าใครบอกหนาวขำๆ
ตื่นมาใส่เสื้อกางเกงทับซ้ำซ้ำ
เต๊นท์ก็ช้ำเหมือนถูกฝนยำทั้งคืน.
‪#‎ค่ายอ้ายอยู่บนดอย‬ ‪#‎anurakchula‬



"อ้ายอยู่บนดอย" 
ค่ายที่จะพาทุกคนไปพบกับอมก๋อยในอีกมุมมองหนึ่ง
อมก๋อยกับป่าต้นน้ำ ณ หน่วยจัดการต้นน้ำ ขุนเเม่หาด อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่
เรียนรู้วิถีการจัดการป่าเเละน้ำของชุมชนชาวกะเหรี่ยง

ติดตามข้อมูลเเละกิจกรรมของชมรมได้ที่ https://www.facebook.com/ClubofEnvironmentalConservationCU/?fref=ts (ชมรมอนุรักษ์สภาพแวดล้อม แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Animal Inspired : ผีเสื้อปีกหัก

ผีเสื้อ เป็นสัตว์ปีกที่สวยงาม มันบินได้เพราะปีก และปีกของมันก็ถูกแต่งแต้มไปด้วยลวดลายต่างๆ บ้างก็เป็นลายสีสันสวยงาม บ้างก็เป็นเพียงสีขาวดำเอาไว้หลอกตาศัตรู “ ปีกของผีเสื้อสำคัญที่สุด ขาดปีก มันก็บินไม่ได้ แล้วคนเราล่ะ....อะไรสำคัญที่สุด ” สิ่งที่เราใฝ่ฝันมาว่าชั่วชีวิตหนึ่ง อยากได้ อยากมี อยากเป็น เราขาดมันได้หรือไม่ ถ้าเราขาดมันได้ แล้วอะไรล่ะ ที่เราลืมไปแล้ว ว่ามันคือสิ่งที่เราไม่ต้องไขว่คว้า ยามที่เราท้อ เราพ่ายแพ้ หมดหวังในชีวิต มันก็อยู่กับเราตลอดเวลา เพียงแต่รอเวลาที่จะถูกใช้เพียงเท่านั้น คำตอบอยู่ไม่ไกลตัวเรานี่เอง  “ปล่อยวาง... คำคำเดียวที่ทำให้โลกของเราสดใสขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ คำที่ผีเสื้อปีกหักจะพูดกับตัวเองได้ในวันที่แพ้ จนถึงวันนั้น แม้มันไม่มีปีก มันก็จะไม่เสียใจ” เพียงแค่เราปล่อยวาง สิ่งที่ผิดพลาดไปวันนั้น สิ่งที่เป็นบาดแผล ตอกย้ำหัวใจของเรา ก็จะค่อยๆหายไป ผีเสื้อปีกหัก ก็จะโบยบินไปในโลกของตัวเอง อย่างไม่ต้องเป็นทุกข์อีกต่อไป Inspired by  Butterfly

'90วัน ฉันจะไปเวิร์ค' [WAT2017] EP02: สัมภาษณ์วีซ่า J-1

เข้าเดือนกุมภาแล้ว หลาย ๆ เอเจ้นท์ก็ทยอยปิดรับสมัครโครงการ  Work and  Travel 2017  แต่สำหรับใครที่เพิ่งรู้ตัว เฮ้ย ฉันก็อยากจะไปเวิร์คบ้างเหมือนกัน ไม่ต้องตกใจไป ยังมีเอเจ้นท์บางส่วนที่ยังเปิดรับสมัครอยู่ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็หาข้อมูลไว้เยอะ ๆ เพราะว่าการสมัครกันโค้งสุดท้ายก็มีสิ่งที่ต้องระวังนั่นก็คือเรื่องงาน งานที่เหลืออยู่ก็จะน้อยมาก และมักจะเป็นงานที่คนอื่นไม่เลือกทำเพราะหลาย ๆ เหตุผล อย่าลืมศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจกันด้วยเด้ออออ   เอ้า ส่วนใครที่ผ่านขั้นตอนการสมัครมาแล้ว ได้งานแล้ว กำลังเข้าสู่กระบวนการสัมภาษณ์วีซ่า ก็มาทางนี้เลยยยยย เย่ (ขออภัยไม่มีรูปปลากรอบ เพราะไม่ได้พกมือถือไปปปป) เชื่อว่าหลาย ๆ คนที่เข้ามาอ่าน น่าจะเข้าไปส่องรีวิวพันทิปมาหลายกระทู้แล้ว ใช่มะ เรารู้ เพราะเราก็เป็น แกรรรรร รีวิวตั้งแต่ยามหน้าประตูยันลักษณะเข้าหน้าที่สัมภาษณ์แต่ละคน เราต้องเตรียมตัวแบบไหน เขาจะถามอะไรบ้าง ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินต้องทำยังไง เราจะมาเคลียร์กันไปทีละคำถามเนอะ [ เอกสารใช้สัมภาษณ์วีซ่า]   ** สำคัญมาก ไม่มีไม่ได้เข้าสัมภาษณ์เด้ออ** 1. ใบคำร้องยื่นข...

สร้าง กำลังโต

เรียกฉันว่า... "กำลังโต" ถึงใครที่ผ่านเข้ามา เดี๋ยวนี้คนออกมาเขียนบล็อกกันเยอะไปหมด บางคนมีความตั้งใจ บางคนหมดไฟ ต้องออกมาเขียนระบายความในใจ ซึ่งจริง ๆ เเล้วการเขียนมันก็เหมือนกับเราได้คุยกับคนคนหนึ่ง ที่อยู่ตรงข้ามเเผ่นกระดาษ หน้าจอคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าจะเขียนอะไรไปเขาก็รับฟังหมด ที่ปรึกษาที่ดี แล้วมาเขียนบล็อกทำไม? เเต่ที่มาเขียนในนี้ไม่ได้จะมาคุยกับใครนะ จะคุยกับตัวเองนี่เเหละ เพราะคิดว่าเราห่างหายจากการทบทวนความต้องการของตัวเองมานานเเล้ว ไม่รู้กี่ปีที่ไม่ได้ถามว่า อยากทำอะไร มีอะไรที่อยากเเล้วไม่ได้ทำบ้าง อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เราจับพลัดจับผลูได้เริ่มทำงาน หลังจากที่เรียนจบ ต่อด้วยโครงการเวิร์คแอนด์เทรเวลที่อเมริการ่วมสี่เดือน ทั้ง ๆ ที่อีกหนึ่งเดือนจะสอบวัดระดับภาษาแล้ว เเพลนเรียนต่อก็มี เเต่ก็คิดว่าน่าจะมีเวลาเหลือพอมานั่งทบทวน อ่านหนังสือสอบได้ ไปๆมาๆ งานมันค่อนข้างยาก เเละเราเองก็ใหม่กับทุกสิ่งในตัวงานที่มอบหมายมาเลยก็ว่าได้ เราเป็นคนที่พรีเซ็นต์งานไม่เก่ง นี่คือจุดด้อยของเรา คือข้อมูลมีเยอะ เเต่เราไม่สามารถเล่าเรื่องออกมาให้เหมือนกับเล่านิทานก่อนนอนได้